Татар шигърияте

Керфегеңнең күксел күләгәсенКөләч кабагыңда уйнатып,Кайнар көннең күкрәп көлүенәҖавап биреп өйрән син, матур!.. Күкрәгеңә матур чәчәк кадап,Шул чәчәккә охшап елмайсаң,Шул чәчәкләр белән чәчкәләнепҮск

— Райта, райта, райта, райта, райтарам! Шул көйгә бассаң, указың кайтарам. — Яхшы, рәхмәт, мин басам, сүзсез басам; Яхшы хәтта шатлыгымнан очмасам. — Тимта, тимта, тимта, тимта, тимтатам! Очсана, ми

Күр: ничек, иртә кояш чыкса, җиһанда нур тула, —Һәр күңелләр нурланадыр, чыкса Гыйззәтуллина. Бу икәүгә тәңре биргән бертигез зур мәртәбә:Берсе уйный күк йөзендә, берсе уйный сәхнәдә.

Көчле бу кулым,Керсез ак юлым,Дөнья тетрәтер,Куркытмас үлем. Дөньяны шаулатыр,Дошманын аглатыр,Илне бизәкләрЭшче яшь батыр. Илгә гөл чәчәр,Иркен юл ачар,Очраган дошманХур булып качар. Сөялле бу кул

Безнең авыл — көздә корыган каен төсле,Яз керде дә — өр-яңадан яфрак ярды.Сука картның кабере өстендә сабан үсеп,Үгезләргә тракторлар алмашынды.Безнең авыл — элек, елак бала кебек, Чытык йөзен җәе

1Язгы җил Днепр суынДулкынландыра;Сөремләнеп бөтереләУпкыннар гына. Язгы җил куа өереп,Оча болытлар,Украина кырларындаЯрыла туплар. Алда елга, алда күпер,Алда зур авыл,Фашистлар яндыра аны,Төтәп тор

Алма бирдем, ашадың,Кабыгын кая ташладың?Нәчәлник булган көнеңнәнИсәнләшми башладың. Самовар куйдым күмерсез,Кайнап чыгар, күрерсез.Барыгыз да йокламагыз,Докладчыга күңелсез. Быел килгән кыр казлары

Стенага куелганЗур сәгать бар бүлмәдә.Бертуктаусыз йөри ул —Көндезен дә, төнлә дә. Ничек ул армый икән,Аягы талмый икән.Кем аны йөртә икән,Ник тек-тек итә икән?.. Уйлый-уйлый барын да,Торам сә

Караңгы урман, коңгырт наратУралып үскән Урал-тау буенда,Шау-шулы авыл, илдән еракБер өй утыра шул урман куйнында.Иске дә иске, һай, түбәсе,Еллар үтеп кыеклар иелгән;Какмый да какмый бер яфрагынТәрәзә