Татар шигърияте

И туган тел, и матур тел, әткәм-әнкәмнең теле! Дөньяда күп нәрсә белдем син туган тел аркылы. Иң элек бу тел белән әнкәм бишектә көйләгән, Аннары төннәр буе әбкәм хикәят сөйләгән. И туган тел! Һәрва

Күрше кызы Хәдичә, Шулай гадәттәгечә,Озак йөреп бакчада, Кичегеп кайтты кичә. Каравылчы карт аның Ишетмәгән кайтканын. Шуңар күрә ачмаган Хәдичәгә капканы. Капкада тимер йозак, Хәдичә көткән озак. Т

(Пушкиннән) Мин сөям дустлар белән булган хозур мәҗлесне кич, Шундый мәҗлес: анда хөррият белән шатлык рәис; Торса анда иштелеп «эч, эч» дигән сүз таңгача, Кясәләр булса тулы без мәет булып аугангач

Кайгырма, дус, яшьли үләбез дип, Без алмадык сатып гомерне, Үзебезчә яшәп, үзебезчә Без чиклибез аны түгелме? Билгеләми гомер озынлыгын Еллар саны, картлык җитүе, Бәлки менә шушы үлем безгә Мәңге бет

Җирдә әбиләр чуагы. Очалар пәрәвезләр. Имәннәрнең, яфраклары — Утлы карашлы күзләр. Толымнар алтын чулпылы Талларда, юкәләрдә. Миләшләрнең хисе яна — Гашыйклар микән әллә? Каеннар моңлы җыр суза Мәх

Теләрсәң кемне сүк син яки макта, Берәү берлән дә булма иттифакъта. Иттифакъ — союз, берлек.

Төннәр буе... йоклыйм. Иртәсен дәБик авырдан торам йокымнан. Көннәр буе күрсәтмәләр үтим, Яки йокымсырап утырам. Бу — табигый халәт.ҮзегезгәЧиттән генә бер күз салыгыз:Без йокларга махсус өйрәте

Юл читенә басып, уйга талып,Карап тора гүзәл миләүшә.Найларгадыр барган юлчы аңаЙомшак кына итеп эндәшә: — Йөрәгем дә арыды юлда,Аяклар да талчыкты бүген,Туктап шунда, сүз кушарга сиңаРөхсәт итче, та

Ай урагың салып иңбашыңа, Кояш нурларыннан нур алдың; Кояш нурларыннан нур алдың да Салкын чишмәләрдән су алдың. Басма өстенә басып су алганда,Кулъяулыгың кемгә болгадың?Талир тәңкәләрең чыңлаганда,К