Татар шигърияте

Карашларың ут икән,Җирдә тиңең юк икән,Гыйшкың агу, ук икән, Сизмәдем... Сизмәдем.Мин каршыңда чүп икән,Чүпкә шәфкать юк икән,Бер сүзең дә күп икән, Белмәдем, Белмәдем... 1923

Иксез-чиксез бөек Рус иленең Сузылып киткән киң кырларында, Гөлгә чумып торган тугаенда, Шаулап торган урманнарында Тоткынлыкның ни икәнен белми Бер сандугач гомер кичергән. Таңны җырлап һаман каршыла

Тәндә җаным, чык та тәңреңә юнәл, бар, кайт кире! Китте җаннар азыгы, һәм кайтты истибдад кире. Көлмә син дә бу бозык дөньяга каршы та әбәд, И кояш! мәңгегә чыкма, бул кара тап, бат кире. Яз башы ди

Корыч менә шулай чыныкты.Н. Островский Мин мыек та әле кырмый идем Былтыр өйдән чыгып киткәндә; Алтмыш яшьлек картның гомер буе Күргәннәре хәзер җилкәмдә. Бу бер елда баштан кичкәннәрдән Ми күперде,

Ярар, дустым, авылың юк синең.Анда сулы кое калмаганмы?Калса кое, авыл тереләчәкСавыгыр һәм көтәр яңа таңны!Югалтулар чоры бәндәсе без.Без барында күпме юк булды!Әйтерсең ачык җир тишеге -Барчабыз да

Сараланның аланнарыСары чәчәк микән дисәң.Алай гына түгел...АвылҮзе җанда сагыш икән. Сабантуйда бер кат җыелабыз, Бер кат майда — бездә зур бәйрәм. Таралабыз аннан, таралабыз Ятим-моңсу калган өйләр

Кояшым тугел син минем, Син минем аем гына. Сагышлы буладыр, димә, Көзләрдә каен гына. Сагышымның үзгә төсе, Хисләрем үзгә минем, Фасылсыз минем елларым, Көзләрдә үзгәрмимен. Моңлы төшләрем була да,

Анаң мескен сине тудыргандаЯхшы ният белән тудырган,ЛәкинҮкенгәндер үзе соңыннан...Әйтче, кызый!Болай киенергәНинди шайтан сине өйрәтте?ИндеТездән узган күлмәк итәкләренЕртык ясау нигә кирәкте?Сез, ха

Мин — җәйләрдә,Сагышларны әлеОныттырыр дигән җәйләрдә.Урманнарда йөрдем җиләк эзләп,Печән җыйдым яшел җәйләүдәҺәм су кердемҮз Мүклемә кайтып —Сагышларым алсын бу сулар.Җәем үтә...Әллә минем хистәнСарг