Татар шигърияте

«Әниең Аллаһ кулында... Өзелә җан җепләре — аерылабыз, ахры...» — диеп, әти үксеп җибәрде. Сиксән яшьлек карт күзеннән түгелде сабый яше... Яшәрә хисе кешенең кайгыда яши-яши. Сафлана аның күз яше,

Кызганам кайчак күрәм дә гөл яңаклар, йөзләрен, Ул тамып торган илаһи карлыган күк күзләрен; Ул чигәсен каплаган хуш чәчләрен, һәр төкләрен, Ул гөнаһсыз гәүдәсен, ак кулларын, пакь күкрәген.— Ник ярал

Безнең авыл — көздә корыган каен төсле,Яз керде дә — өр-яңадан яфрак ярды.Сука картның кабере өстендә сабан үсеп,Үгезләргә тракторлар алмашынды.Безнең авыл — элек, елак бала кебек, Чытык йөзен җәе

Мин озаттым аны сугышка, Йөрәгемнең сүнмәс кояшын. Мин озаттым аны сугышка, Мәхәббәтем булсын юлдашы. Авыр булды аннан аерылу, Ни әйтсәң дә күңел — күңел шул! Авыр булды миңа аерылу, Рәхәт булыр кайт

Көзгә керүләре авыр… Аннан күнегәсең. Бөтен җаның-тәнең белән Көзгә күмеләсең. Ә көз озын, ә көз озак… Мәңге үтмәс кебек. Күңелдәге бу сагышлар Мәңге бетмәс кебек. Көзгә керүләре ав

Чамасы, гыйльме шәп матур егетнең,Кай эчке - кайда барыннан хәбәрдар. Эчеңдәген белә шеша тышыннан -Өнәр бар ирдә, бакчы; зур өнәр бар! 1906

Ник, «Болакыл хак», сиңа юктыр мәхәббәт һәм мәрак? Шул сәбәптер ки: Болак гөлдән вә рәйханнан ерак. Нигә мәнфүр бу татарларның китап наширләре?Бер тиен китсә, җылыйлар, агълашубән: «Әлфиракъ!» Нигә

Алтын-алтын яфраклартөште, төште учыма.Алтын-алтын теләкләркилделәр тел очыма: һәр агачны һәр язда яшь яфраклар төрсеннәр. Кешеләр дә алардан гыйбрәт ала күрсеннәр. Каурый-каурый ак карларк

Уйлыйсыздыр: адәмнәргә шагыйрьнең үзе кирәк? Юк! Шагыйрьнең, үзе үлгәч, даны һәм сүзе кирәк..