Татар шигърияте

Шундый матур төш!Бөтен җир гел -чәчәк тә гөл! Чишмә дә инеш!Ьәм шунда...мин, имеш!...Айны урак итеп гөл кистем.Чүмеч йолдыз белән су эчтем!

Кич. Салмак кар оча. Җирдә зәп-зәңгәр эңгер. Ай юлы төшкән — алтын юл. Сагышлы икән кемдер. Кич. Әнкәй җеп эрли. Ә мичтә яна учак... Мин яраткан зәңгәр эңгер Дөньяны сара шулчак.

Көн дә ызгыш, ялан әрҖебектерде инде җанымны!Каты кылмыш, тиешсез тормышКиптерә минем санымны!Чү! Җитәр,Каты кайнапПар тулганда,Артык чыгып китәр!.. Санымны – гәүдәмне, тәнемне.

Кайтып киләм.Сабырланып,Арынып борчу, шатлыклардан,Ваклыклардан;Сагышлардан, ялгышлардан,Сөю-сөелүдән,Сабыйларча садә сөенүдән,Газаплардан, гамьнән. Кайтып киләм.Ярсып-ярсып, үксеп-үксепКойганнан сон

Җил бүген төн, кулларын артка салып,Йорт саен, эшле кешедәй, тукталып,Тикшереп йөри:Әүхәдинең йорт түбәсе япмаган,Әүхәди кирәк дип тә тапмаган...Кыш килер дә,Җил еракларга барып,Зур болытларны авылга

(Майковтан мокътәбәс) Мин бәхетле бәндә, чөнки тормыш алдымда һаман Барча шау-шу һәм дә барча күрнеше берлән тәмам. Алдагы михнәтнең урнын әллә истикъбаль ала? Тормыш инде яктырадыр, кузгала һәм җан

Фәкыйрь кеше! Кемнәр сиңа иман таккан? Тәзкирәңә мөслим диеп игълан таккан? Кемнәр сине, намаз диеп, сәҗдә диеп, Юкка тузанлы мәсҗедләрдә аунаткан? Тагып сиңа иярченлек сәфаләтен, Корал итеп йөретәлә

Хуш исләрен гөлләр сипкәндә,Тәрәзәмне җилләр чирткәндә,Карамадың нигә әйләнепЯннарымнан үтеп киткәндә? Җылы язлар тик башланды гына,Әле генә яшел киде кыр.Әйтер сүзләр әле әйтелмәгән,Җырланмаган әле

Көчле бу кулым,Керсез ак юлым,Дөнья тетрәтер,Куркытмас үлем. Дөньяны шаулатыр,Дошманын аглатыр,Илне бизәкләрЭшче яшь батыр. Илгә гөл чәчәр,Иркен юл ачар,Очраган дошманХур булып качар. Сөялле бу кул