Татар шигърияте

Мин һәрвакыт оста җиңелүче!Кайчак акыл җиңә,кайчак — хисләр...Ләкин никтер үзем өстә калам!.Ничек алай?Шуңа китә исләр...

Үкенечләр бик күп кала инде...Бер карадым... Тыкрык саенАвылларда тезем тезелде.Һәм мин сиздем Мөслим тарафындаКабынырын соңгы көземнең.Рәнҗешләр юк, бәхилләшү дә юкАяк батырып бастым тубыктан!Хозурия

Чамасы, гыйльме шәп матур егетнең,Кай эчке - кайда барыннан хәбәрдар. Эчеңдәген белә шеша тышыннан -Өнәр бар ирдә, бакчы; зур өнәр бар! 1906

Әй газизем, сиңа сөйлим, тыңла җанымның серен! Ач колагың, кил, ишет, аңламый калма һичберен! Үз сүземнең әүвәле шул, син ишет, әйтәм сиңа: Асла зурлык намен алма, бер сабый төсле күрен!

Мин яхшы, башкалар начар,дип яшәгән кешедәнчыккан һәр сүз боз була да,кереп канны өшетә.

Язасым килсә дә язмыйм.Ачмыйм әле серемне...Гомер уза... Йөрәгемдәянган серләр сөреме. ...Яна тәмәке. Төтендәкуәте аның исән —аңыңны әллә нишләтә,каныңа сеңсә-тисә. Серләремнең сөременәкем җитәр дә,

Еракта, еллар артындаМоңаеп, еламсырап,Үткәннәргә үпкә сымакБер малай карап тора.Ул — сугыш өермәсендәӘтисез калган малай,Бәрәкәт качкан табындаИпигә мохтаҗ малай. Ничекләр итеп юатыйм,Нинди сүз әйти

Тәңредән килгән миңа бер иң кадерле зур бүләк —Ул бүләк җир, күк, кояштан, язгы гөлдән изгерәк. Моңлы чакта ул миңа бүген бер елмая даМинем күкрәктәге агыр сулышларым җиңеләя. Күздәге диңгез ташып ч

Көзге күкләр шундый тыныч иде,  Шундый тыныч иде бу тараф. Киек казлар очып бара иде, Вакыт ага иде битараф...