Татар шигърияте

Көннәр һаман җилли дә давыллый,Урман шаулый, Идел моңлана...Бәхилләшкән сыман баш иям минДулкынланган яшьлек дөньяма. Үзем монда - сездә, ял йортында, -Күңел ләкин читтән, ерактан -Кайларгадыр илткән

(Русчадан) Исемдә курка-курка төрле уйлар уйлаган чаклар, Гафифанә вә мәгъсуманә көлгән, уйнаган чаклар; Исемдә һәм эчемнән көткәнем якты бәхетләрне, Теләп яшьрен генә — рәхәт, сәгадәтле вакытларны;

Карлыгач булса идем,Канат кагынса идем, Җидегән йолдыз батканда, Чулпан йолдыз калыкканда,Туган илем, якты өем,Очып сиңа кайтыр идем, Сызылып таңнар атканда.Иә булсам алтын балык, Ак дулкыннар

Син күрерсең бу кешене: күп вакыт уйный, көлә, —Ул шулайтеп халәте рухын яшермәкче була. Белмичә, «уйный» диләр, эчтән ниләр уйлаганын;Сизмиләр — чыкмый төтен тышка — мәхәббәт янганын! Ул шаярганда,

Мин адаштым юлдан, төн караңгы, Белмим, нидер көтэм. Кайда икән минем якын дуслар? Кайда минем иркәм? Басып торам текә яр читендә, Карыйм тирә-якка, Шул чак янгын кебек алсуланып Батыр кояш калка. К

Көндез эш, кичен эш, Бер минут юк тыныч, Аждаһа-машина! — Карарга куркыныч. Җәһәннәмдәй эссе Кайнаган җиз, бакыр. Эшлидер, тик эшли Эшче мискин, факыр. Аргайгандыр үзе, Саргайгандыр йөзе; Бөкрәйгәнд

(Кари кичәсенә багышлап) Менә карагыз минем йөзләремә, — Анда нинди юллар сызылган, Зур күзләрем эчкә кереп баткан, Ак чәчләрем ничек тузылган... Мин — карт артист; Татар сәхнәсендә Ач-ялангач килеш

Кызык кына булды бу очрашу, Син ерактан, мин дә ерактан. Ә күптәнге якын танышлар күк, Кул кысыштык икәү йөрәктән. Исемемне дә юньләп белмисеңдер, Үзең шундый сөеп карыйсың. Йөрәгемнең язгы гөлләр тө

Кулыма мин «кызыл кылыч»ны алсам,Шулай шуннан «кызыл фронт»ка барсам,Олуг бер дәрт белән сафка атылсам,Кулымны уртага, дошманга салсам,Бөтен куәт белән шунда сугышсам,Җиңелми мин һаман да алга барсам;