Әй күңел, юкка пошынма, һәр кичәнең таңы бар,
Ул көнең дә кичкә керсә, шундый көндез тагы бар.
Кич өчен һичбер көенмә, чын гына уйлап кара,
Бер дә кич дип пәрдәләнми шул күңел — кем аңы бар.
Мин кичәне бик сөямен, күзгә ул пәрдә кора,
Башкалар да күрмәсен дип, безне ул саклап тора.
Бу сүзем сиңа гаҗәптер, мин сөям кичне димен,
Син кичәдәге хозурны моңлы гашыйктан сора!