«Таң җиле, ис, күңле нечкәрт, сайрасын шул сандугач…»

Таң җиле, ис, күңле нечкәрт, сайрасын шул сандугач,
Бәлки, без дә уйганырбыз җилләр исеп таң тугач.
Юкса һич мөмкин түгел, без уйганалмыймыз болай,
Таң ягыннан әйдә син ис, йоклаган күземне ач.

Күңле — күңелне.