Татар шигърияте

Чоландагы ак майга Ияләшкән күселәр,Мин чоланны сакларгаКуштым ала песигә: — Мияу, мияу, пескәем!Барчы, зинһар, чоланга,Майны сакла күседән,Оясыннан чыгарма! Песи күргәч күселәрКойрыкларын кыстылар.

Синең өең белән минем өем, Синең илең белән минем илем — Юл арасы гына. Йөзләреңне бер күрәсе генә, Күзләреңә бер багасы гына. Синең күңел белән минем күңел, Синең гомер белән минем гомер — Бер җәй г

Борынгы, иске Веймарда —Йортында мин Гетеның.Чыкты да әйтте карт Гете:Бераз генә көт, энем. Көтәмен татар малае,Мин кечкенә тавышлы,Өйрәндем бары өченчеТелдән укып «Фауст»ны. Кердем, адаштым, зур дө

Уйлыйсыздыр: адәмнәргә шагыйрьнең үзе кирәк? Юк! Шагыйрьнең, үзе үлгәч, даны һәм сүзе кирәк..

«Сөткә су кушалар» диеп, Яла якма, куш авыз, — Сөткә суны кушмыйбыз без, Суга сөтне кушабыз!

Тамырны өскә чыгарып, күмделәр үләннәрне — тамырда яфраклар тизрәк үсәр дип белгәннәрдер... Сабаклар тамыр булмады.. Чәчәк атмады тамыр... Шушы хәлдән акыллылар гыйбрәтле сабак алыр...

(Разведка остасы Кәрим Зәбировның якты истәлегенә) Күп шул монда күлләр,һәркайсынаКайдан исем табып бетәрсең...Юлың илтсә сине атсыз күлгә,Сәлам биреп аңа үтәрсең. Чиксез урман, сансыз күлләр япканЕ

(«Янар таулар» трагедиясеннән.) Төн.Тиле җил!Ник тәрәзәмнән кереп, Яндырып куйган шәмемне сүндереп, Син качып киттең?!Минем ак кәгазь өстендә калды кулларым, Ялгышып, бертуктамый язган Сихерле юлл

Сизенәм дә, сизенмим дә...Аңлыйм кебек... Аңламыйм -әллә йөрәк каты тора,әллә акыл алдалый... Күңел бикле. Үтми давыл.Суык та юк, эссе дә.Ләкин язгы яңгыр явакөзге сүрән хисемдә. Сәбәбе дә һич юк ке