Татар шигърияте

Егет чагым; үлеп гашыйк булдым Контордагы бер яшь матурга. Шагыйрьләрчә әйтсәк, гыйшкым минем Чәчәк атты кышкы салкында. Гөнаһ шомлык! Кышкы салкын белән Томау төште бер көн борынга.Һәм томаулы килеш

(«Мәсгут батыр» эпосы) Мәскәү килер, безне азат итәр Бу караңгы бирән базыннан. Чөнки аның ахак байрагына «Азатлык һәм яшәү» язылган. * * *Кызыктырма, яшьлек, кызың белән, Мин карт инде, яшьләр кызы

Ягымлы эндәшеп Һәм серле елмаеп Арбадың микәнни Син мине шулай ук? Мин инде карт кеше, Нигә бу юләрлек? Саргаям, ябыгам, Бит кеше көләрлек! Тик сине күрергә Мин киләм бу чатка, Йөрәгем калтырый Бизг

Яфраклары яшел ак каенгаЮл буеннан аклар килделәр,Ак каенның ярлы авылдашынБилбавына асып киттеләр. Асучылар киткәч, сорый каен:— Авыртмыймы муеның, Хәйбулла?— Авыртуга түзәр идем, каен,Тын алуы бигр

Сагышлары җәйнең уртасында Юкәләргә килеп сарылган. Дөнья тулган татлы искә-хискә, Үткән җәйләр мине сагынган. Үткән җәйдән хәбәр — якты сагыш, Үткән җәйдә — якты моңнарым. Зәңгәр күзле моңым — сагыш

Әкият сөйлим сезгә, таң җилләре! Туктагыз да менә тыңлагыз! Шул урманда булган бер әкиятне Илдән илгә күчеп җырлагыз! Менә урман, чиксез кара урман, Мәңге шомлы, мәңге караңгы; Җилләр белән ишелеп һам

Көчләремне мин кара көннәргә саклый алмадым,Көннәремнең һичберен дә чөнки ак ди алмадым. Булды юлда киртәләр, эттән күбәйде дошманым,Чөнки залимнәрне, өстеннәрне яклый алмадым. Кайтмады үч, бетте кө

Каядыр очып китәргәҗыена таллар —Толымнарын канат итеп,җилпиләр алар.Чайкала кырлар-болыннарефәк итәктәй —биюгә чыга җиләс җилмине җитәкләп. Әйләнәбез-тулганабыззилзилә булып —аста кала яшел урман,ас

Белгәннәр тик тора, белмәгәннәрСөйли күбрәк: Муса — баһадир,Ул — Геркулес... Сөйләсеннәр әйдә,Син үзеңчә җырла, бәһа бир. Көн үтсенгә язган җырлар беләнШаккатырып булмый бу илне.Буе аның Пушкин, Лерм