Татар шигърияте

(Шуралар җөмһүриятен гамәлгә куючы җегетләребезгә)Вакыт җитте, җегет! Җаның булса,Уян, сикереп, күкбүз атка мен!Күрәсеңме Идел буйларындаМатур ал, кызыл таң атканын?..Урал тауларыннан күк таш алып,Кай

Ник, «Болакыл хак», сиңа юктыр мәхәббәт һәм мәрак? Шул сәбәптер ки: Болак гөлдән вә рәйханнан ерак. Нигә мәнфүр бу татарларның китап наширләре?Бер тиен китсә, җылыйлар, агълашубән: «Әлфиракъ!» Нигә

Җирнең һәммә асылташы,көмеше, алтыннарычиттә торсын сез булганда,Татарстан хатыннары! Безне куркытмый язмышныңяңгыры, салкыннарысезнең кочагыгыз барда,Татарстан хатыннары! Җирдә күпме сайрар кош бар

Синең өең белән минем өем, Синең илең белән минем илем — Юл арасы гына. Йөзләреңне бер күрәсе генә, Күзләреңә бер багасы гына. Синең күңел белән минем күңел, Синең гомер белән минем гомер — Бер җәй г

Урамнардан узган никрутларның Гармун тарткан моңлы тавышына, Сөяләм дә тәрәз яңагына Мин биреләм авыр сагышыма.Кар өстенә аккан каннар кебек, Көнбатышта күренә кан болыт, Минем дә шул кайгым күкрәгемд

Мин бер сиңа карыйм, бер үземә… Без бит элекке дә, түгел дә. Ни булса да яратабыз әле Бер-беребезне без бүген дә. Яшь чактагы кебек дөрли-дөрли Әле һаман яна ич йөрәк. Картаясы килми — кирес

Бик матур бит, бакчы бу кызның күзенә, кашына, Мең вә мильюн афәрин бу сурәтең нәкъкашына. Бу озын сачны каян алган икән соң бу кояш? Күр ходайның кодрәтенә, — бер күзең сал башына. И кояш! ямьсезле

Малай чакта, әй, көнләшә идемЧапкан чакта атта егетләр.Ә төн җитсә, алар, кочаклашып,Авыл буйлап җырлап үттеләр. Онытыла иде бар дөньясы,Хәнҗәр күргәч ирләр билендә...Малай инде! Әй, ялвара идем:"Ияр

(Русчадан) Исемдә курка-курка төрле уйлар уйлаган чаклар, Гафифанә вә мәгъсуманә көлгән, уйнаган чаклар; Исемдә һәм эчемнән көткәнем якты бәхетләрне, Теләп яшьрен генә — рәхәт, сәгадәтле вакытларны;